Plan rozwoju

Gotowe Już do użytku

To jest dziś dostępne w aplikacji i używane w fazie pilotażowej:

• Tracker wniosków. Każdy wniosek ma widoczny status – także wtedy, gdy jest przekazywany dalej ponad granicami struktur.
• Argumenty z obowiązkiem podania źródła. Argumenty faktyczne wymagają źródła, opinie są oznaczone jako takie.
• Przeszukiwalny zbiór uchwał. Zanim napiszecie wniosek, widzicie, co już istnieje na dany temat.
• Posiedzenia z porządkiem obrad. Wnioski są powiązane z konkretnymi posiedzeniami, z możliwym do prześledzenia wynikiem.
• Głosowania. Wyniki są utrwalane, zamiast rozpływać się na sali.
• Badania i dowody. Źródła można dołączać jako osobne obiekty i wykorzystywać ponownie przy argumentach.
• Repozytorium plików dla każdego gremium. Projekty uchwał, protokoły i dowody są powiązane z grupą lub z uchwałą – a nie z pojedynczą osobą. Dzięki temu wiedza zostaje zachowana, nawet gdy zmienia się zarząd. Świadomie nie jest to ogólny hosting plików, lecz coś trwale powiązanego z grupami i uchwałami.
• Publiczna strona dla każdego organu. Prosta, stała strona dla każdego gremium – nazwa, kilka akapitów, zdjęcie i formularz „Zgłoś sprawę”. Obywatelki i obywatele mogą przez nią wnosić problemy i pomysły, z których może powstać wniosek. Ponieważ strona jest powiązana z organem, a nie z osobną witryną, nie potrzebujecie do tego własnego CMS – i przetrwa ona każdą zmianę zarządu. Wyraźnie nie jest to kreator stron internetowych: stały szablon, żadnego kramu z opcjami.

W toku Właśnie budowane

Nad tym trwają obecnie prace. Nawiązuje to bezpośrednio do tego, co Demokratiemaschine potrafi już dziś:

• Podgląd na żywo dla poprawek. Przećwiczcie przed głosowaniem, jak wniosek wyglądałby z różnymi zmianami – żeby na sali nikt już nie musiał zgadywać, nad czym właśnie się głosuje.

W rozważaniu Pomyślane dalej

Pomysły, które są dalej – częściowo być może nawet osobne produkty. Tutaj prawdopodobieństwo, że na końcu wyjdzie inaczej, jest największe.

• Inteligentne wyszukiwanie & ostrzeganie o duplikatach. Wyszukiwanie, które znajduje według znaczenia, a nie tylko według słowa kluczowego – i które przy składaniu ostrzega, jeśli do danego tematu istnieje już uchwała. Trafia to w dwa stare problemy naraz: podwójną pracę i „czy nie było tego już kiedyś?”. Jeśli kiedykolwiek pojawią się do tego odpowiedzi AI, to zawsze z linkiem do prawdziwej uchwały – nigdy z wymyślonym stanowiskiem.
• Żywa baza stanowisk i uchwał. „Jakie jest nasze stanowisko wobec X?” jako wiarygodne źródło informacji dla osób sprawujących mandaty, kandydatek i rzeczników prasowych. Wraz z dołączonymi badaniami i popartymi argumentami staje się z tego wielokrotnego użytku podstawa dla dobrze udokumentowanych wypowiedzi.
• Więź z członkami między zjazdami. Całoroczne przestrzenie robocze dla grup roboczych, ankiety wśród członków i głosowania powszechne oraz prawo inicjatywy: gdy wystarczająco wielu członków podpisze się pod tematem, trafia on do porządku obrad. Żeby platforma pozostawała istotna także wtedy, gdy akurat nie ma zjazdu.
• Kierowanie według kompetencji. Członkowie dobrowolnie podają, na czym się znają – żeby prawniczka trafiała do kwestii prawnej, a socjolog do oceny badań. Chodzi o łączenie umiejętności z konkretnym wnioskiem, a nie o katalog członków – i wyraźnie nie o ranking, kto robi największe wrażenie.
• Projekty ze zbioru uchwał. Na podstawie przyjętego stanowiska wraz ze źródłami zaproponować projekt wpisu lub komunikatu prasowego. Grupa decyduje i zatwierdza – człowiek zawsze pozostaje w pętli. Tylko projekt; wysyłka i listy odbiorców pozostają waszymi własnymi narzędziami.
• Statystyki dotyczące nierozpatrzonych wniosków. Wnioski, które z braku czasu wypadają z porządku obrad, dziś znikają bez śladu. Zamiast tego można by oznaczać je jako „nierozpatrzone” i zliczać – żeby stało się widoczne, ile pracy przygotowawczej regularnie przepada w gonitwie z czasem, i żeby grupa mogła wyciągnąć z tego wnioski.

Gdzie świadomie stawiamy granicę

Nie wszystko, co byłoby możliwe, powinno się tu znaleźć. Kilka rzeczy celowo pomijamy:

• Żadnego systemu ocen ani reputacji. Żadnej sceny dla tego, kto pisze najwięcej albo robi największe wrażenie – to nagradzałoby dokładnie tę dynamikę, której chcemy się pozbyć.
• Żadnego ogólnego hostingu plików ani kreatora stron. Pliki i strony są powiązane z grupami, organami i uchwałami – a nie zawieszone w próżni.
• Żadnego marketplace zasobów. Katalog umiejętności i rzeczy („kto ma co”, aż po dmuchany zamek w piwnicy) uznalibyśmy za ciekawy – ale byłby to samodzielny projekt z własnymi pytaniami, a nie część Demokratiemaschine.

Brakuje wam czegoś?

Przeszkadza wam kolejność albo brakuje wam czegoś zupełnie innego? Właśnie po to jest faza pilotażowa: grupy pilotażowe współdecydują, co zostanie zbudowane jako następne. Napiszcie do nas.

Stan: lipiec 2026. Ta strona zmienia się, gdy tylko zmieniają się priorytety.